My Philosophy
Why I Teach Astrology — and How I Choose to Live
My approach to Astrology, Teaching, Dharma and Life
❓ I have been asked many times:
- “You teach Astrology. Why do you teach it freely instead of offering consultations and charging a fee?”
- “What do you expect from your students?”
- “If someone supports you financially, do you treat them differently?”
- “Do you believe Astrology can change a person’s life?”
- “Why don’t you make predictions?”
- “What is your approach to remedies, prayers and donations?”
These are genuine questions. I would therefore like to explain my approach openly and respectfully. This page is not intended to prove that my way is the only right way. It is simply an explanation of how I have chosen to learn, teach and live.
2. Why Do I Teach Astrology?
My purpose is not to make people dependent on an astrologer. My purpose is almost the opposite.
I want a student to learn Astrology well enough to observe, question, think and understand.
I therefore tell my students: “Do not depend on my guidance more than you depend on the subject. Learn the subject, understand the principles and develop your own judgement.”
I believe knowledge becomes meaningful when it makes a person more independent.
3. I Teach Astrology; I Do Not Offer Personal Consultations
My primary role is that of a teacher. I teach Astrology. I do not offer regular personal horoscope consultations.
If a student asks me a question about the subject, I am always willing to explain it. If the student asks the same question several times because it has not yet become clear, I do not consider that a problem. Everyone has a different level of understanding.
My restriction is only regarding personal consultation, not regarding students’ questions.
If someone approaches me with a genuine and serious personal difficulty, I may offer guidance within my limits. Even then, I do not promise predictions. My intention is to help the person understand the situation and think about possible ways of dealing with it.
4. Why Don’t I Make Future Predictions?
I do not consider Astrology to be a tool for making a person passive.
A horoscope may help us understand:
- the circumstances surrounding a person,
- favourable and unfavourable tendencies,
- psychological tendencies,
- the kind of environment a person may experience,
- and possible challenges or opportunities.
But that does not mean that every decision a person makes is permanently fixed.
For example, a person’s financial circumstances may determine which college he can initially join. But his marks, rank, learning, discipline and final achievement are not automatically determined by his financial situation.
Circumstances influence us. They do not completely replace our effort and choices.
Therefore, I prefer the word Guidance rather than using Astrology merely as a tool for prediction.
The purpose of Astrology, in my approach, is not to tell a person what will happen so that he can simply wait for it. It is to help him understand his circumstances so that he can respond to them wisely.
5. Astrology Should Reduce Fear, Not Create Fear
When a person comes to an astrologer with a problem, he is often already anxious. He may be waiting nervously to hear: “What does my horoscope say?”
At such a moment, I believe an astrologer should not add more fear to an already troubled mind. The responsibility of the astrologer is not merely to confirm the person’s fear.
First, the problem must be understood. Then we should ask:
“What can this person do?” — “What possibilities are available?” — “How can this person face the situation?”
If there is a practical way forward, that should be explained. If the situation cannot be immediately changed, the person should be helped to develop the mental strength to face it.
This is why I consider psychological awareness to be an important part of Astrology education.
6. Astrology and Psychology
I believe that understanding life requires us to consider both time and human response.
Astrology helps us study the dimension of Kāla — Time. Psychological understanding helps us understand how a human being thinks, feels and responds to circumstances.
A person may face a difficult situation. Two people may experience a similar circumstance, but they may respond very differently. One may become frightened; another may become stronger.
Therefore, understanding the circumstance alone is not enough. We must also understand the mind.
That is why I include psychological awareness along with Astrology in my teaching.
7. When Should We Consult an Astrologer?
I tell my students something very simple: “You do not need an astrologer for every problem in life.”
A person in perfect physical health does not need to visit a doctor every day. Similarly, a person who is mentally strong and understands his situation does not need to approach an astrologer for every difficulty.
If you understand the cause of a problem and know what you need to do, then there may be no need to look at the horoscope.
Astrology becomes useful when: “I do not understand why this situation is occurring, or I need another perspective to understand it.”
Even then, Astrology should support our thinking — not replace it.
8. What Do I Tell Students About Their Own Horoscopes?
When students begin learning Astrology, I generally advise them:
“Do not immediately use your own horoscope, or the horoscope of someone to whom you are emotionally attached, as your main learning example.”
Why? Because if we see something we consider negative in our own horoscope, we may become emotionally disturbed. Once fear enters the learning process, it becomes difficult to study objectively.
When we study a horoscope to which we have no emotional attachment, our mind can examine it more deeply — sometimes even critically.
Therefore, in my classes I use horoscopes as examples without disclosing whose horoscope it is. The purpose is learning, not emotional involvement.
9. My Approach to Serious Personal Problems
If someone tells me: “I am facing a genuine and serious problem and I do not understand what to do,” I first try to understand the problem.
Sometimes a person may consider something extremely serious which can actually be handled with simple practical changes.
For example, a parent may say: “My child’s education is becoming a very serious problem.” After discussing the situation, it may become clear that the child spends excessive time with television, smartphones or other distractions.
In such a situation, the first guidance should not be a horoscope or a ritual. The first guidance may simply be: Change the environment. Set appropriate boundaries. Encourage effort and discipline.
If human effort itself is missing, no ritual can become a substitute for that effort.
10. My Approach to Remedies
I respect traditional practices such as prayer, japa, vrata, puja, homa, shanti practices, and dana. But I do not consider them to be commercial quick fixes for every problem.
When a person is under severe mental pressure, prayer or other spiritual practices may help calm the mind and restore inner confidence. Once the mind becomes calmer, the person may become capable of understanding the actual problem and taking appropriate action.
Therefore, I see such practices primarily as support for the mind and spirit, not as a replacement for human effort.
I do not recommend remedies that require a person to spend money beyond their means. A person does not have to spend a large amount of money to approach God.
Lighting a simple lamp with devotion and sincerely praying in one’s own mother tongue may be more meaningful than spending beyond one’s capacity on an elaborate ritual.
11. My Understanding of Prayer and Prāyaścitta
To me, prayer is not merely: “I have a problem. Please remove it.” There is another deeper dimension.
When a person recognises a mistake, sincerely decides not to repeat it, and turns towards a better way of living, that inner transformation is important. Traditional spiritual practices can support such a transformation.
Therefore, I do not encourage people to depend on rituals while continuing the same actions that created the problem.
A remedy should lead to awareness and change — not become a substitute for change.
12. I Do Not Teach Death Prediction
There is one boundary I maintain clearly. I do not teach or practise death prediction or death-related timing.
I do not want fear of death to become part of a student’s learning process.
Astrology, in my approach, should help a person understand life and face it with awareness. It should not become a source of unnecessary fear.
13. My Approach to Money and Amṛta Vṛtti
I am a householder. I have a family and responsibilities. Money is therefore a necessity, but I do not want it to become an obsession or the purpose of my teaching.
I have chosen what I understand as Amṛta Vṛtti as my way of life.
In simple terms, I do not ask people to give me money. I do not fix a fee for my teaching.
If someone voluntarily supports my basic household needs, I receive it as: “Sri Hari Sankalpa.”
I do not consider such support to be a payment for my teaching. Nor do I expect it.
If someone wants to help but I do not need what they are offering, I would rather request them to help someone who genuinely needs it.
14. Financial Support Does Not Buy Special Treatment
This is important.
A student who supports me financially and a student who does not support me are equal in my teaching.
I do not maintain a list of who contributed, who did not contribute, how much someone contributed, or who should therefore receive special attention.
My teaching is not dependent on financial support. Support does not create entitlement to personal consultation. And lack of support does not reduce a student’s value.
15. Dāna and Sevā
I make a distinction between Dāna and Sevā.
Dāna is giving something that belongs to us, without expecting a personal return.
Sevā is offering our time, effort, ability or energy for the welfare of others.
Both have value. I do not expect either one from my students. I believe that helping society according to one’s ability is itself a meaningful form of Dharma. Paropakāra — helping others — also strengthens the person who serves.
16. Why I Do Not Treat Students Differently
There are hundreds of students in my learning groups. I intentionally avoid creating a system where I know: “This person supported me, and that person did not.”
Such a system can unconsciously create expectations and discrimination. I want my relationship with students to remain centred on learning.
Therefore: The classroom is for knowledge, not for financial relationships.
17. What Do I Expect From My Students?
I do not expect money. I do not expect personal loyalty. I do not expect them to depend on me.
What I hope for is much simpler:
- Learn sincerely.
- Ask questions freely.
- Think independently.
- Make your own effort.
- Develop psychological strength.
- Use Astrology responsibly.
- Do not blindly follow any person or belief.
- And, whenever possible: Help others.
18. What Does “Astrological Awareness” Mean to Me?
For me, Astrological Awareness means coming out of:
- blind belief,
- unnecessary fear,
- superstition,
- fatalistic thinking,
- and excessive dependence on predictions and remedies.
A person should not think: “My horoscope says this, therefore I cannot do anything.”
Instead, he should ask: “What is my situation? What is within my control? What effort can I make? How should I respond? Where do I need Divine Grace?”
That shift in thinking is, for me, one of the most valuable purposes of learning Astrology.
19. Why I Want Students to Become Independent
A teacher should not create lifelong dependency.
During the learning process, I am happy to answer questions repeatedly and explain concepts as many times as necessary.
But the ultimate purpose is not: “Ask the teacher about every problem.” It is: “Learn enough to understand the subject and think for yourself.”
My guidance should be a support during the learning journey — not a substitute for the student’s own understanding.
20. Why I Do Not Seek Likes, Shares or Subscribers
There is another aspect of my approach that I would like my students to understand.
Today, earning money from astrology is not always done by directly charging a consultation fee. Social media recognition itself can become a form of reward. Likes, shares, subscribers, views, comments and channel growth can gradually become goals in themselves. I have consciously chosen not to make them my goals.
I have uploaded 900+ astrology classes, many of them around one hour in duration. Some of my students have suggested that I enable YouTube monetisation for these videos. I have consciously chosen not to do so.
There are two reasons for this. First, monetisation may result in advertisements being displayed along with the educational content. I do not want my students to be unnecessarily distracted by advertisements, particularly advertisements that may have nothing to do with the subject they are learning.
More importantly, earning through these videos does not fit with the Amṛta Vṛtti that I have chosen for my life.
Therefore, I openly tell my students: You do not have to like my videos. You do not have to subscribe to my channel. You do not have to share my videos or my channel. You do not have to press the notification bell. None of these things are expected from my students.
Then why do I upload the videos? The purpose is very simple. I want the students who are learning from me to have access to the lessons whenever they need them. Therefore, I upload the classes to YouTube and share the links with my students. For me, YouTube is simply a means of delivering educational material, not a means of building popularity.
I do not normally promote my videos through WhatsApp Status or other social-media platforms. I share the video links with the students for whom the lessons are intended.
If I start thinking about numbers and recognition, my attention can gradually move away from teaching and learning. I would rather remain free from that pressure.
If you have learned something useful from these classes, understand it, practise it, experience it and, when appropriate, share that knowledge with someone who genuinely needs it. That is more valuable to me than a thousand likes.
21. My Measure of Success
I do not measure the value of my teaching by the number of students, subscribers, views, likes or donations.
My satisfaction comes from knowing that I am continuing to learn, sharing what I have understood, and helping a student become sufficiently knowledgeable and confident to understand life for themselves.
If my teaching eventually makes a student less dependent on an astrologer, I consider that a success — not a failure.
And if that student uses the knowledge to bring clarity, courage and awareness to another person, the purpose of my teaching has been fulfilled. That is the kind of continuity I wish to create — not a following, but a chain of knowledge.
22. My Simple Message to My Students
I would like my students to remember these few principles:
- Keep your mind strong.
- Understand your circumstances.
- Do not fear your horoscope.
- Do not surrender your life to predictions.
- Give the first priority to your own effort.
- Use prayer to strengthen the mind, not to avoid responsibility.
- Seek Divine Grace without abandoning your duty.
- Help others whenever you can.
- And approach an astrologer only when you genuinely need another perspective.
🙏 Finally, Why Do I Do This?
I do not teach Astrology because I want people to remember my name. I do not teach it because I want to build a commercial practice. I do not teach it because I expect every student to support me.
I teach because the knowledge that came to us from our teachers and ancient traditions should not end with one generation. My teachers gave me knowledge. I did not pay them a commercial fee for that knowledge. Therefore, I consider sharing what I have learned with sincere students to be a responsibility.
If, through my teaching, even one person becomes less fearful, more thoughtful, more self-reliant, more aware of his responsibilities, and more compassionate towards others, I consider that meaningful.
My aim is not to create a society that constantly needs astrologers. My aim is to help create people who are strong enough to face life, wise enough to understand their circumstances, humble enough to seek Divine Grace, and compassionate enough to help others.
— Srikanth Dharmavaram
ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ — ಮತ್ತು ನಾನು ಬದುಕಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಹಾದಿ
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ, ಬೋಧನೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಕುರಿತು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ
❓ ನನ್ನನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ:
- “ನೀವು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳನ್ನು (consultations) ನೀಡಿ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಏಕೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೀರಿ?”
- “ನಿಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ನೀವು ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ?”
- “ಯಾರಾದರೂ ನಿಮಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರೆ, ನೀವು ಅವರನ್ನು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಾ?”
- “ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂದು ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರಾ?”
- “ನೀವು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇಕೆ?”
- “ಪರಿಹಾರಗಳು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನಗಳ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮ ಧೋರಣೆ ಏನು?”
ಇವು ಸಹಜವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಪುಟವು ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವೇ ಏಕೈಕ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ನಾನು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯಲು, ಬೋಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಬದುಕಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದರ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದೆ.
2. ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ?
ಜನರನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವು ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಿತು ಸ್ವತಃ ಗಮನಿಸಲು, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು, ಯೋಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಕ್ತನಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: “ವಿಷಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಬೇಡಿ. ವಿಷಯವನ್ನು ಕಲಿಯಿರಿ, ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.”
ಜ್ಞಾನವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.
3. ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ; ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನದ್ದು. ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜಾತಕ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ವಿಷಯವು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದ ಕಾರಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ಮಟ್ಟದ ಗ್ರಹಿಕಾ ಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ನನ್ನ ಮಿತಿಯು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗಲ್ಲ.
ಯಾರಾದರೂ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದರೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬಹುದು. ಆಗಲೂ ಸಹ, ನಾನು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವ ಭರವಸೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಂಭವನೀಯ ಮಾರ್ಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.
4. ನಾನು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇಕೆ?
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯನನ್ನಾಗಿ (passive) ಮಾಡುವ ಸಾಧನವೆಂದು ನಾನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜಾತಕವು ನಮಗೆ ಈ ಕೆಳಗಿನವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು:
- ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳು,
- ಅನುಕೂಲಕರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು,
- ಮಾನಸಿಕ ಒಲವುಗಳು,
- ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದ ಪರಿಸರ,
- ಮತ್ತು ಸಂಭವನೀಯ ಸವಾಲುಗಳು ಅಥವಾ ಅವಕಾಶಗಳು.
ಆದರೆ ಅದರರ್ಥ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರವೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮೊದಲೇ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದಲ್ಲ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಅವನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನ ಅಂಕಗಳು, ಶ್ರೇಣಿ, ಕಲಿಕೆ, ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಸಾಧನೆಯು ಅವನ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂದರ್ಭಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಬದಲು ‘ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ (Guidance)’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲು ನಾನು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ಏನಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೇವಲ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳಿಗೆ ವಿವೇಕದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ.
5. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ಭಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬಾರದು
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಈಗಾಗಲೇ ಆತಂಕಗೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ‘ನನ್ನ ಜಾತಕ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಹೆದರುತ್ತಾ ಕಾಯುತ್ತಿರಬಹುದು.
ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜ್ಯೋತಿಷಿಯು ಈಗಾಗಲೇ ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಯವನ್ನು ತುಂಬಬಾರದು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯು ಕೇವಲ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಯವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.
ಮೊದಲಿಗೆ, ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಂತರ ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು:
“ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?” — “ಯಾವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ?” — “ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬಹುದು?”
ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾದ ಮುನ್ನಡೆಯ ಹಾದಿ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.
ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಮಾನಸಿಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ.
6. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ
ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ನಮಗೆ ‘ಕಾಲ’ದ ಆಯಾಮವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮಾನಸಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಹೇಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ, ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬಹುದು. ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಒಬ್ಬರು ಹೆದರಬಹುದು; ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಬಹುದು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಕೇವಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಾಲದು. ನಾವು ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
7. ನಾವು ಜ್ಯೋತಿಷಿಯನ್ನು ಯಾವಾಗ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು?
ನಾನು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: “ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲೂ ನಿಮಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.”
ಸಂಪೂರ್ಣ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪ್ರತಿದಿನ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸದೃಢನಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪ್ರತಿ ಕಷ್ಟಕ್ಕೂ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನೀವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ಯಾವಾಗ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ: “ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ” ಎಂದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಬಾರದು.
8. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಜಾತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ?
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ:
“ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜಾತಕವನ್ನು ಅಥವಾ ನೀವು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಿಕಟವಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜಾತಕವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಕಲಿಕೆಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬಳಸಬೇಡಿ.”
ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು. ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಭಯವು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಜಾತಕವನ್ನು ನಾವು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ — ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೂ ಸಹ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಜಾತಕ ಯಾರದ್ದು ಎಂದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸದೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಕಲಿಕೆಯೇ ಹೊರತು, ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ.
9. ಗಂಭೀರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕುರಿತು ನನ್ನ ಧೋರಣೆ
ಯಾರಾದರೂ ನನಗೆ: “ನಾನು ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ನಾನು ಮೊದಲು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ವಿಷಯವನ್ನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸರಳವಾದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪೋಷಕರು ಹೇಳಬಹುದು: “ನನ್ನ ಮಗುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣವು ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.” ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಗು ದೂರದರ್ಶನ, ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಧನಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸರಳವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.
ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಜಾತಕ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಿರಬಾರದು. ಮೊದಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಕೇವಲ ಹೀಗಿರಬಹುದು: ಪರಿಸರವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ. ಸೂಕ್ತವಾದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ. ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ.
ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಯಾವುದೇ ಆಚರಣೆಯು ಆ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
10. ಪರಿಹಾರಗಳ ಕುರಿತು ನನ್ನ ಧೋರಣೆ
ನಾನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಜಪ, ವ್ರತ, ಪೂಜೆ, ಹೋಮ, ಶಾಂತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಮತ್ತು ದಾನ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ವಾಣಿಜ್ಯಕವಾದ ಶೀಘ್ರ ಪರಿಹಾರಗಳು (commercial quick fixes) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾದ ನಂತರ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಶಕ್ತನಾಗಬಹುದು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಅಂತಹ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಬೆಂಬಲವೆಂದು ನೋಡುತ್ತೇನೆಯೇ ಹೊರತು, ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೂ ಮೀರಿ ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗುವ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ನಾನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರನ್ನು ತಲುಪಲು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸರಳ ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ತನ್ನದೇ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು, ಶಕ್ತಿಗೂ ಮೀರಿ ಅದ್ದೂರಿ ಆಚರಣೆಗೆ ಹಣ ವ್ಯಯಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
11. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಕುರಿತು ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆ
ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ: “ನನಗೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸು” ಎಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆಳವಾದ ಆಯಾಮವಿದೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸದಿರಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಜೀವನದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಆಂತರಿಕ ರೂಪಾಂತರವು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಅಂತಹ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅದೇ ತಪ್ಪು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ, ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಪರಿಹಾರವು ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಬಾರದು.
12. ನಾನು ಮರಣದ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ
ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಗಡಿ ಇದೆ. ನಾನು ಮರಣದ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಮರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಯವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಮರಣದ ಭಯವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಭಾಗವಾಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದು ಅನಗತ್ಯ ಭಯದ ಮೂಲವಾಗಬಾರದು.
13. ಹಣ ಮತ್ತು ಅಮೃತ ವೃತ್ತಿಯ ಕುರಿತು ನನ್ನ ಧೋರಣೆ
ನಾನು ಒಬ್ಬ ಗೃಹಸ್ಥ. ನನಗೆ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಣವು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಹಠ (obsession) ಅಥವಾ ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾನು ‘ಅಮೃತ ವೃತ್ತಿ’ಯನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನ ವಿಧಾನವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಾನು ಜನರನ್ನು ನನಗೆ ಹಣ ನೀಡುವಂತೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬೋಧನೆಗೆ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ನನ್ನ ಮೂಲಭೂತ ಗೃಹಬಳಕೆಯ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು “ಶ್ರೀಹರಿ ಸಂಕಲ್ಪ” ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಂತಹ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ನನ್ನ ಬೋಧನೆಗೆ ನೀಡಿದ ಶುಲ್ಕ ಎಂದು ನಾನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಯಾರಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ ಆದರೆ ಅವರು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನಾನು ಅವರನ್ನು ವಿನಂತಿಸುತ್ತೇನೆ.
14. ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲವು ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ತರುವುದಿಲ್ಲ
ಇದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು.
ನನಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ನೀಡದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನರು.
ನಾನು ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ: ಯಾರು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿಲ್ಲ, ಯಾರಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ, ಅಥವಾ ಯಾರು ವಿಶೇಷ ಗಮನವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.
ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದರಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಾಲೋಚನೆಯ ಹಕ್ಕು ಲಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲದ ಕೊರತೆಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
15. ದಾನ ಮತ್ತು ಸೇವೆ
ನಾನು ದಾನ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದಾನ ಎಂದರೆ ನಮಗೆ ಸೇರಿದುದನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ನೀಡುವುದು.
ಸೇವೆ ಎಂದರೆ ಇತರರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಮಯ, ಶ್ರಮ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು.
ಎರಡಕ್ಕೂ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ. ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ನಾನು ಇವೆರಡನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಧರ್ಮದ ಒಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ರೂಪ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ಪರೋಪಕಾರವು — ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು — ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
16. ನಾನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಏಕೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ?
ನನ್ನ ಕಲಿಕಾ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ: “ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.”
ಅಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಸಂಬಂಧವು ಕೇವಲ ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ: ತರಗತಿಯು ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವುದೇ ಹೊರತು, ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ.
17. ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ನಾನು ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ?
ನಾನು ಹಣವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಆಶಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದುದು:
- ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕಲಿಯಿರಿ.
- ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ.
- ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ.
- ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮವನ್ನು ಹಾಕಿ.
- ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
- ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಬಳಸಿ.
- ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಡಿ.
- ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ: ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.
18. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ‘ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಜಾಗೃತಿ’ ಎಂದರೇನು?
ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಜಾಗೃತಿ ಎಂದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವುದು:
- ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆ,
- ಅನಗತ್ಯ ಭಯ,
- ಮೂಢನಂಬಿಕೆ,
- ಹಣೆಬರಹದ ತತ್ವದ ಆಲೋಚನೆ (fatalistic thinking),
- ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪರಿಹಾರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಅವಲಂಬನೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು, “ನನ್ನ ಜಾತಕ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬಾರದು.
ಬದಲಾಗಿ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು: “ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನು? ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ? ನಾನು ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು? ನಾನು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು? ನನಗೆ ದೈವಿಕ ಕೃಪೆ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕು?”
ಈ ಆಲೋಚನೆಯ ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಕಲಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮೌಲ್ಯಯುತ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.
19. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಏಕೆ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ?
ಶಿಕ್ಷಕನು ಜೀವಿತಾವಧಿಯ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಾರದು.
ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಉತ್ತರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನಾನು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತೇನೆ.
ಆದರೆ ಅಂತಿಮ ಉದ್ದೇಶವು: “ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೇಳಿ” ಎಂದಲ್ಲ. ಅದು: “ವಿಷಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನಿಮಗಾಗಿ ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಕಲಿಯಿರಿ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲವಾಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸ್ವಂತ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಬಾರದು.
20. ನಾನು ಲೈಕ್, ಶೇರ್ ಅಥವಾ ಸಬ್ಸ್ಕ್ರೈಬ್ಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ?
ನನ್ನ ಧೋರಣೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದಿಂದ ಹಣ ಗಳಿಸುವುದು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾನ್ಯತೆ ಕೂಡ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆದಾಯ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಬಹುದು. ಲೈಕ್ಗಳು, ಶೇರ್ಗಳು, ಸಬ್ಸ್ಕ್ರೈಬರ್ಗಳು, ವೀಕ್ಷಣೆಗಳು, ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಚಾನೆಲ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಕ್ರಮೇಣ ಸ್ವತಃ ಗುರಿಗಳಾಗಬಹುದು. ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಗುರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ನಾನು 900ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಅವಧಿಯದ್ದಾಗಿವೆ. ಈ ವೀಡಿಯೊಗಳಿಗೆ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಮಾನಿಟೈಸೇಶನ್ (YouTube monetization) ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಲು ನನ್ನ ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸೂಚಿಸಿದ್ದರು. ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಮಾನಿಟೈಸೇಶನ್ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಷಯದ ಜೊತೆಗೆ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗಬಹುದು. ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಂದ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಗಮನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರು ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಆ ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಈ ವೀಡಿಯೊಗಳ ಮೂಲಕ ಹಣ ಗಳಿಸುವುದು ನಾನು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ‘ಅಮೃತ ವೃತ್ತಿ’ಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನೀವು ನನ್ನ ವೀಡಿಯೊಗಳನ್ನು ಲೈಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ಸಬ್ಸ್ಕ್ರೈಬ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ವೀಡಿಯೊಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ನನ್ನ ಚಾನೆಲ್ ಅನ್ನು ಶೇರ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಬೆಲ್ ಪ್ರೆಸ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಈ ವೀಡಿಯೊಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ? ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ನನ್ನಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಪಾಠಗಳು ಲಭ್ಯವಿರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಯೂಟ್ಯೂಬ್ಗೆ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ಲಿಂಕ್ಗಳನ್ನು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಕೇವಲ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮವೇ ಹೊರತು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಗಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ.
ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನ ವೀಡಿಯೊಗಳನ್ನು ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಈ ಪಾಠಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆಯೋ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ವೀಡಿಯೊ ಲಿಂಕ್ಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ನಾನು ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಗಮನವು ಕ್ರಮೇಣ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ಮಾನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹರಡಬಹುದು. ನಾನು ಆ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಈ ತರಗತಿಗಳಿಂದ ನೀವು ಉಪಯುಕ್ತವಾದದ್ದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ, ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಅನುಭವಿಸಿ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಲೈಕ್ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿದೆ.
21. ನನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಾಪನ
ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಾನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಸಬ್ಸ್ಕ್ರೈಬರ್ಗಳು, ವೀಕ್ಷಣೆಗಳು, ಲೈಕ್ಗಳು ಅಥವಾ ದೇಣಿಗೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ತೃಪ್ತಿಯು ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿನಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.
ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಯಶಸ್ಸು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ — ವಿಫಲತೆಯಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ತರಲು ಬಳಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯ ಉದ್ದೇಶವು ಈಡೇರಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸುವ ನಿರಂತರತೆ ಇಂತಹುದೇ ಆಗಿದೆ — ಕೇವಲ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಸರಪಳಿ.
22. ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಸರಳ ಸಂದೇಶ
ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಈ ಕೆಲವು ತತ್ವಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ:
- ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.
- ನಿಮ್ಮ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
- ನಿಮ್ಮ ಜಾತಕಕ್ಕೆ ಹೆದರಬೇಡಿ.
- ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಬೇಡಿ.
- ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ.
- ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಬಳಸಿ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲ.
- ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬಿಡದೆ ದೈವಿಕ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ.
- ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.
- ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ.
🙏 ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ?
ಜನರು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ವ್ಯವಹಾರಿಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು (commercial practice) ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಇದನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೂ ನನಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಬಂದ ಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪೀಳಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರು ನನಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪಾವತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಬೋಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಕನಿಷ್ಠ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದರೂ ತನ್ನ ಭಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚು ಆಲೋಚನಾಶೀಲನಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಮತ್ತು ಇತರರ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕರುಣಾಳುವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಾರ್ಥಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದರೆ — ಜೀವನವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ, ತಮ್ಮ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದ, ದೈವಿಕ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು ವಿನಮ್ರರಾದ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಕರುಣಾಳುಗಳಾದ ಜನರನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ.
— ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಧರ್ಮವರಂ
నేను జ్యోతిష్యాన్ని ఎందుకు బోధిస్తున్నాను — మరియు నేను ఎంచుకున్న జీవన మార్గం
జ్యోతిష్యం, బోధన, ధర్మం మరియు జీవితంపై నా దృక్పథం
❓ నాకు చాలా సార్లు ఈ ప్రశ్నలు ఎదురయ్యాయి:
- “మీరు జ్యోతిష్యాన్ని బోధిస్తున్నారు. మరి కన్సల్టేషన్లు (సలహాలు) ఇస్తూ ఫీజు వసూలు చేయకుండా, ఉచితంగా ఎందుకు బోధిస్తున్నారు?”
- “మీ విద్యార్థుల నుండి మీరేం ఆశిస్తున్నారు?”
- “ఎవరైనా మీకు ఆర్థికంగా సహాయం చేస్తే, మీరు వారిని ప్రత్యేకంగా చూస్తారా?”
- “జ్యోతిష్యం ఒక వ్యక్తి జీవితాన్ని మార్చగలదని మీరు నమ్ముతున్నారా?”
- “మీరు భవిష్యత్తు ఎందుకు చెప్పరు?”
- “పరిహారాలు, ప్రార్థనలు మరియు దానాల గురించి మీ వైఖరి ఏమిటి?”
ఇవి చాలా సహజమైన మరియు ప్రామాణికమైన ప్రశ్నలు. అందుకే నా దృక్పథాన్ని బహిరంగంగా మరియు గౌరవపూర్వకంగా వివరించాలనుకుంటున్నాను. నా మార్గమే ఏకైక సరైన మార్గం అని నిరూపించడం ఈ పేజీ యొక్క ఉద్దేశం కాదు. ఇది నేను ఎలా నేర్చుకోవడానికి, బోధించడానికి మరియు జీవించడానికి ఎంచుకున్నానో తెలిపే ఒక వివరణ మాత్రమే.
2. నేను జ్యోతిష్యాన్ని ఎందుకు బోధిస్తున్నాను?
ప్రజలు ఒక జ్యోతిష్యుడిపై ఆధారపడేలా చేయడం నా ఉద్దేశం కాదు. నా ఉద్దేశం దీనికి పూర్తిగా భిన్నమైనది.
విద్యార్థి జ్యోతిష్యాన్ని చక్కగా నేర్చుకుని స్వయంగా గమనించడానికి, ప్రశ్నించడానికి, ఆలోచించడానికి మరియు అర్థం చేసుకోవడానికి సమర్థుడు కావాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.
అందుకే నేను నా విద్యార్థులకు ఇలా చెబుతాను: “విషయం కంటే ఎక్కువగా నా మార్గదర్శకత్వంపై ఆధారపడకండి. విషయాన్ని నేర్చుకోండి, సూత్రాలను అర్థం చేసుకోండి మరియు మీ స్వంత నిర్ణయాధికారాన్ని పెంపొందించుకోండి.”
జ్ఞానం ఒక వ్యక్తిని మరింత స్వతంత్రుడిగా (స్వాలంబకుడిగా) చేసినప్పుడే దానికి సార్థకత లభిస్తుందని నేను నమ్ముతాను.
3. నేను జ్యోతిష్యాన్ని బోధిస్తాను; వ్యక్తిగత కన్సల్టేషన్లు ఇవ్వను
నా ప్రాథమిక పాత్ర ఒక గురువుగా ఉండటమే. నేను జ్యోతిష్యాన్ని బోధిస్తాను. నేను క్రమం తప్పకుండా వ్యక్తిగత జాతక పరిశీలనలు (కన్సల్టేషన్లు) చేయను.
ఒక విద్యార్థికి ఈ విషయానికి సంబంధించి ఏదైనా సందేహం ఉంటే, దాన్ని వివరించడానికి నేను ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటాను. ఆ విషయం ఇంకా స్పష్టం కాకపోవడం వల్ల విద్యార్థి అదే ప్రశ్నను పదే పదే అడిగినా, నేను దాన్ని సమస్యగా భావించను. ప్రతి ఒక్కరికీ భిన్నమైన గ్రహణ శక్తి ఉంటుంది.
నా పరిమితి కేవలం వ్యక్తిగత కన్సల్టేషన్లకు మాత్రమే సంబంధించింది, విద్యార్థుల ప్రశ్నలకు కాదు.
ఎవరైనా నిజమైన మరియు తీవ్రమైన వ్యక్తిగత సమస్యతో నన్ను సంప్రదిస్తే, నేను నా పరిమితులకు లోబడి మార్గదర్శకత్వం అందించవచ్చు. అప్పుడు కూడా, నేను భవిష్యత్తు చెబుతానని వాగ్దానం చేయను. నా ఉద్దేశం ఆ వ్యక్తికి వారి పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు దాన్ని ఎదుర్కొనే మార్గాల గురించి ఆలోచించడానికి సహాయపడటమే.
4. నేను భవిష్యత్తు ఎందుకు చెప్పను? (భవిష్యత్ అంచనాలు ఎందుకు చేయను?)
జ్యోతిష్యాన్ని ఒక వ్యక్తిని నిష్క్రియుడిగా (passive) మార్చే సాధనంగా నేను భావించను. జాతకం మనకు ఈ క్రింది విషయాలను అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడవచ్చు:
- ఒక వ్యక్తి చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులు,
- అనుకూల మరియు ప్రతికూల ధోరణులు,
- మానసిక ప్రవృత్తులు,
- ఒక వ్యక్తి అనుభవించే వాతావరణం,
- మరియు సంభావ్య సవాళ్లు లేదా అవకాశాలు.
కానీ దాని అర్థం ఒక వ్యక్తి తీసుకునే ప్రతి నిర్ణయం శాశ్వతంగా ముందే నిర్ణయించబడిందని కాదు.
ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి యొక్క ఆర్థిక పరిస్థితి అతను మొదట ఏ కళాశాలలో చేరాలో నిర్ణయించవచ్చు. కానీ అతని మార్కులు, ర్యాంక్, అభ్యాసం, క్రమశిక్షణ మరియు అంతిమ విజయం అతని ఆర్థిక పరిస్థితి ద్వారా స్వయంచాలకంగా నిర్ణయించబడవు.
పరిస్థితులు మనల్ని ప్రభావితం చేస్తాయి. కానీ అవి మన ప్రయత్నాన్ని మరియు ఎంపికలను పూర్తిగా భర్తీ చేయలేవు.
అందువల్ల, జ్యోతిష్యాన్ని కేవలం భవిష్యత్తు అంచనా వేసే సాధనంగా కాకుండా ‘మార్గదర్శకత్వం (Guidance)’ అనే పదాన్ని ఉపయోగించడానికే నేను ప్రాధాన్యత ఇస్తాను.
నా విధానంలో జ్యోతిష్యం యొక్క ఉద్దేశం ఏమి జరగబోతుందో చెప్పి ఒక వ్యక్తి కేవలం దాని కోసం ఎదురుచూసేలా చేయడం కాదు. ఆ వ్యక్తి తన పరిస్థితులను అర్థం చేసుకుని, వాటికి వివేకంతో స్పందించేలా చేయడమే.
5. జ్యోతిష్యం భయాన్ని తగ్గించాలే తప్ప, భయాన్ని కలిగించకూడదు
ఒక వ్యక్తి సమస్యతో జ్యోతిష్యుడి వద్దకు వచ్చినప్పుడు, అతను ఇప్పటికే ఆందోళనతో ఉంటాడు. అతను ‘నా జాతకం ఏం చెబుతుంది?’ అని భయపడుతూ వేచి ఉండవచ్చు.
అటువంటి పరిస్థితిలో, జ్యోతిష్యుడు ఇప్పటికే ఇబ్బందిలో ఉన్న మనస్సుకు మరింత భయాన్ని నూరిపోయకూడదని నేను నమ్ముతాను. జ్యోతిష్యుడి బాధ్యత కేవలం ఆ వ్యక్తి భయాన్ని పెంచడం కాదు.
మొదట, సమస్యను అర్థం చేసుకోవాలి. ఆ తర్వాత మనం ఇలా ప్రశ్నించుకోవాలి:
“ఈ వ్యక్తి ఇప్పుడు ఏం చేయగలడు?” — “ఏ ఏ అవకాశాలు అందుబాటులో ఉన్నాయి?” — “ఈ పరిస్థితిని ఈ వ్యక్తి ఎలా ఎదుర్కోవచ్చు?”
ఒకవేళ ప్రయోగాత్మకమైన (ఆచరణాత్మకమైన) మార్గం ఉంటే, దాన్ని వివరించాలి. పరిస్థితిని వెంటనే మార్చడం సాధ్యం కాకపోతే, దాన్ని ఎదుర్కోవడానికి ఆ వ్యక్తికి మానసిక శక్తిని పెంపొందించుకోవడంలో సహాయపడాలి.
ఇందుకోసమే నేను మానసిక అవగాహనను జ్యోతిష్య విద్యలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా భావిస్తాను.
6. జ్యోతిష్యం మరియు మనస్తత్వశాస్త్రం (సైకాలజీ)
జీవితాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మనం సమయం మరియు మానవ ప్రతిస్పందన రెండింటినీ పరిగణనలోకి తీసుకోవాలని నేను నమ్ముతాను.
జ్యోతిష్యం మనకు ‘కాల’ పరిమాణాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి సహాయపడుతుంది. మానసిక అవగాహన అనేది ఒక మనుష్యుడు ఎలా ఆలోచిస్తాడు, అనుభూతి చెందుతాడు మరియు పరిస్థితులకు ఎలా ప్రతిస్పందిస్తాడు అనే విషయాలను అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.
ఒక వ్యక్తి కఠినమైన పరిస్థితిని ఎదుర్కోవచ్చు. ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒకే విధమైన పరిస్థితిని అనుభవించవచ్చు, కానీ వారి ప్రతిస్పందనలు భిన్నంగా ఉండవచ్చు. ఒకరు భయపడవచ్చు; మరొకరు మరింత దృఢంగా మారవచ్చు.
అందువల్ల, కేవలం పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవడం మాత్రమే సరిపోదు. మనం మనస్సును కూడా అర్థం చేసుకోవాలి. అందుకే నా బోధనలో జ్యోతిష్యంతో పాటు మానసిక అవగాహనను కూడా చేర్చాను.
7. మనం జ్యోతిష్యుడిని ఎప్పుడు సంప్రదించాలి?
నేను నా విద్యార్థులకు ఒక సరళమైన మాట చెబుతాను: “జీవితంలోని ప్రతి సమస్యకూ మీకు జ్యోతిష్యుడి అవసరం లేదు.”
సంపూర్ణ శారీరక ఆరోగ్యంతో ఉన్న వ్యక్తి ప్రతిరోజూ వైద్యుడిని కలవాల్సిన అవసరం లేదు. అదేవిధంగా, మానసికంగా బలంగా ఉండి, తన పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్న వ్యక్తి ప్రతి చిన్న కష్టానికి జ్యోతిష్యుడిని సంప్రదించాల్సిన అవసరం లేదు.
సమస్యకు గల కారణాన్ని మీరు అర్థం చేసుకుని, మీరేం చేయాలో మీకు తెలిస్తే, అప్పుడు జాతకాన్ని చూడాల్సిన అవసరమే ఉండదు.
జ్యోతిష్యం ఎప్పుడు ఉపయోగపడుతుంది అంటే: “ఈ పరిస్థితి ఎందుకు ఎదురవుతుందో నాకు అర్థం కావడం లేదు, లేదా దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి నాకు మరొక కోణం (దృక్పథం) అవసరం” అనిపించినప్పుడు మాత్రమే. అటువంటప్పుడు కూడా, జ్యోతిష్యం మన ఆలోచనకు మద్దతు ఇవ్వాలే తప్ప, మన ఆలోచనను భర్తీ చేయకూడదు.
8. విద్యార్థులకు వారి స్వంత జాతకాల గురించి నేనేం చెబుతాను?
విద్యార్థులు జ్యోతిష్యాన్ని నేర్చుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, నేను సాధారణంగా వారికి ఇలా సలహా ఇస్తాను:
“మీ స్వంత జాతకాన్ని లేదా మీరు మానసికంగా ఎక్కువగా ముడిపడి ఉన్న వ్యక్తి జాతకాన్ని నేర్చుకోవడానికి ప్రాథమిక ఉదాహరణగా వెంటనే ఉపయోగించకండి.”
ఎందుకు? ఎందుకంటే మన స్వంత జాతకంలో ఏదైనా ప్రతికూలమైనది చూసినప్పుడు, మనం మానసికంగా కలత చెందుతాము. నేర్చుకునే ప్రక్రియలో ఒక్కసారి భయం ప్రవేశిస్తే, నిష్పక్షపాతంగా అధ్యయనం చేయడం కష్టమవుతుంది.
మనకు ఎటువంటి మానసిక అనుబంధం లేని జాతకాన్ని మనం అధ్యయనం చేసినప్పుడు, మన మనస్సు దాన్ని మరింత లోతుగా — కొన్నిసార్లు విమర్శనాత్మకంగా కూడా పరిశీలించగలదు.
అందువల్ల, నా తరగతుల్లో జాతకం ఎవరిదనే విషయాన్ని వెల్లడించకుండా ఉదాహరణలుగా ఉపయోగిస్తాను. దీని ఉద్దేశం నేర్చుకోవడమే తప్ప, మానసికంగా చిక్కుకుపోవడం కాదు.
9. తీవ్రమైన వ్యక్తిగత సమస్యల పట్ల నా వైఖరి
ఎవరైనా నాతో: “నేను నిజమైన మరియు తీవ్రమైన సమస్యను ఎదుర్కొంటున్నాను, నాకేం చేయాలో తోచడం లేదు,” అని చెబితే, నేను మొదట సమస్యను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాను.
కొన్నిసార్లు ఒక వ్యక్తి అత్యంత తీవ్రమైనదిగా భావించే సమస్యను వాస్తవానికి సాధారణ ఆచరణాత్మక మార్పుల ద్వారా పరిష్కరించవచ్చు.
ఉదాహరణకు, తల్లిదండ్రులు ఇలా చెప్పవచ్చు: “నా బిడ్డ చదువు చాలా పెద్ద సమస్యగా మారింది.” ఆ పరిస్థితి గురించి చర్చించిన తర్వాత, ఆ పిల్లవాడు టెలివిజన్, స్మార్ట్ఫోన్ లేదా ఇతర వ్యాపకాలతో ఎక్కువ సమయం గడుపుతున్నాడని స్పష్టంగా తెలియవచ్చు.
అటువంటి పరిస్థితిలో, మొదటి మార్గదర్శకత్వం జాతకం లేదా ధార్మిక ఆచరణలు కాకూడదు. మొదటి మార్గదర్శకత్వం కేవలం ఇలా ఉండాలి: వాతావరణాన్ని మార్చండి. తగిన పరిమితులను నిర్ణయించండి. శ్రమను, క్రమశిక్షణను ప్రోత్సహించండి.
మానవ ప్రయత్నమే లేనప్పుడు, ఏ పూజ లేదా ఆచరణ ఆ ప్రయత్నానికి ప్రత్యామ్నాయం కాలేదు.
10. పరిహారాల పట్ల నా వైఖరి
నేను సాంప్రదాయక ఆచరణలను గౌరవిస్తాను, ఉదాహరణకు: ప్రార్థన, జపం, వ్రతం, పూజ, హోమం, శాంతి ప్రక్రియలు, మరియు దానం. కానీ నేను వాటిని ప్రతి సమస్యకూ వాణిజ్యపరమైన తక్షణ పరిష్కారాలుగా (commercial quick fixes) పరిగణించను.
ఒక వ్యక్తి తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడిలో ఉన్నప్పుడు, ప్రార్థన లేదా ఇతర ఆధ్యాత్మిక ఆచరణలు మనస్సును ప్రశాంత పరచడానికి మరియు అంతర్గత విశ్వాసాన్ని తిరిగి పొందడానికి సహాయపడతాయి. మనస్సు ప్రశాంత పడిన తర్వాత, ఆ వ్యక్తి అసలు సమస్యను అర్థం చేసుకుని, సరైన చర్యలు తీసుకోవడానికి సమర్థుడవుతాడు.
అందువల్ల, నేను అటువంటి ఆచరణలను ప్రాథమికంగా మనస్సుకు మరియు ఆత్మకు ఇచ్చే మద్దతుగా చూస్తానే తప్ప, మానవ ప్రయత్నానికి ప్రత్యామ్నాయంగా కాదు.
ఒక వ్యక్తి తన శక్తికి మించి డబ్బు ఖర్చు చేయాల్సి వచ్చే పరిహారాలను నేను సిఫార్సు చేయను. దేవుడిని చేరుకోవడానికి ఒక వ్యక్తి భారీగా డబ్బు ఖర్చు చేయాల్సిన అవసరం లేదు.
భక్తితో ఒక సాధారణ దీపం వెలిగించి, తన స్వంత మాతృభాషలో హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించడం, తన శక్తికి మించి భారీ ఆచరణల కోసం డబ్బు వృధా చేయడం కంటే ఎంతో అర్థవంతంగా ఉంటుంది.
11. ప్రార్థన మరియు ప్రాయశ్చిత్తం గురించి నా అవగాహన
నా దృష్టిలో, ప్రార్థన అంటే కేవలం: “నాకు ఒక సమస్య ఉంది. దయచేసి దాన్ని తొలగించు” అని కోరడం మాత్రమే కాదు. అందులో మరొక లోతైన కోణం ఉంది.
ఒక వ్యక్తి తన తప్పును గుర్తించి, దాన్ని మళ్లీ చేయకూడదని హృదయపూర్వకంగా నిర్ణయించుకుని, మంచి జీవితం వైపు అడుగులు వేసినప్పుడు, ఆ అంతర్గత పరివర్తన ముఖ్యమైనది. సాంప్రదాయ ఆధ్యాత్మిక ఆచరణలు అటువంటి పరివర్తనకు తోడ్పడతాయి.
అందువల్ల, సమస్యను సృష్టించిన అదే తప్పు చర్యలను కొనసాగిస్తూ, కేవలం ధార్మిక ఆచరణలపై ఆధారపడటాన్ని నేను ప్రోత్సహించను.
ఒక పరిహారం అనేది అవగాహనకు మరియు మార్పునకు దారితీయాలే తప్ప, మార్పునకు ప్రత్యామ్నాయం కాకూడదు.
12. నేను మరణ భవిష్యత్తును బోధించను
నేను స్పష్టంగా పాటించే ఒక సరిహద్దు ఉంది. నేను మరణ భవిష్యత్తును చెప్పడం లేదా మరణానికి సంబంధించిన సమయాన్ని లెక్కించడాన్ని బోధించను మరియు ఆచరించను.
మరణ భయం విద్యార్థి నేర్చుకునే ప్రక్రియలో భాగం కావాలని నేను కోరుకోను.
నా దృక్పథంలో జ్యోతిష్యం ఒక వ్యక్తికి జీవితాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు అవగాహనతో దాన్ని ఎదుర్కోవడానికి సహాయపడాలి. అది అనవసరమైన భయానికి కారణం కాకూడదు.
13. డబ్బు మరియు అమృత వృత్తి పట్ల నా వైఖరి
నేను ఒక గృహస్థుడిని. నాకు కుటుంబం మరియు బాధ్యతలు ఉన్నాయి. అందువల్ల డబ్బు అవసరమే, కానీ అది నా పిచ్చిగా (వ్యామోహంగా) లేదా నా బోధన యొక్క ఉద్దేశంగా మారాలని నేను కోరుకోను.
నా అవగాహన మేరకు నేను ‘అమృత వృత్తి’ని నా జీవన విధానంగా ఎంచుకున్నాను.
సరళంగా చెప్పాలంటే, నేను డబ్బు ఇవ్వమని ప్రజలను అడగను. నా బోధనకు ఎటువంటి ఫీజును నిర్ణయించను.
ఎవరైనా స్వచ్ఛందంగా నా ప్రాథమిక గృహ అవసరాలను తీర్చడానికి మద్దతు ఇస్తే, నేను దాన్ని “శ్రీహరి సంకల్పం”గా స్వీకరిస్తాను.
అటువంటి మద్దతును నా బోధనకు ఇచ్చే ఫీజుగా నేను భావించను, అలాగని ఆశించను కూడా.
ఎవరైనా సహాయం చేయాలనుకున్నా, వారు ఇస్తున్నది నాకు అవసరం లేకపోతే, నిజంగా అవసరంలో ఉన్న మరెవరికైనా సహాయం చేయమని నేను వారిని కోరతాను.
14. ఆర్థిక మద్దతు ఎటువంటి ప్రత్యేక ప్రాధాన్యతను తీసుకురాదు
ఇది చాలా ముఖ్యమైనది.
నాకు ఆర్థికంగా మద్దతు ఇచ్చే విద్యార్థి మరియు మద్దతు ఇవ్వని విద్యార్థి ఇద్దరూ నా బోధనలో సమానమే.
నేను ఇలాంటి ఎటువంటి జాబితాను ఉంచుకోను: ఎవరు విరాళం ఇచ్చారు, ఎవరు ఇవ్వలేదు, ఎవరెంత ఇచ్చారు, లేదా ఎవరికి ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపించాలి.
నా బోధన ఆర్థిక మద్దతుపై ఆధారపడి లేదు. మద్దతు ఇవ్వడం వల్ల వ్యక్తిగత కన్సల్టేషన్ హక్కు లభించదు. మరియు మద్దతు ఇవ్వకపోవడం వల్ల విద్యార్థి విలువ తగ్గదు.
15. దానం మరియు సేవ
నేను దానానికి మరియు సేవకు మధ్య వ్యత్యాసాన్ని గుర్తిస్తాను.
దానం అంటే మనకు చెందినదానిని ఎటువంటి వ్యక్తిగత ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా ఇవ్వడం.
సేవ అంటే ఇతరుల శ్రేయస్సు కోసం మన సమయం, శ్రమ, సామర్థ్యం లేదా శక్తిని అర్పించడం.
రెండింటికీ విలువ ఉంది. నా విద్యార్థుల నుండి నేను వీటిలో దేన్నీ ఆశించను. ప్రతి ఒక్కరూ తమ సామర్థ్యానికి తగినట్లుగా సమాజానికి సహాయం చేయడం ధర్మానికి ఒక అర్థవంతమైన రూపం అని నేను నమ్ముతాను. పరోపకారం — ఇతరులకు సహాయం చేయడం — సేవ చేసే వ్యక్తిని కూడా బలోపేతం చేస్తుంది.
16. నేను విద్యార్థులను భిన్నంగా ఎందుకు చూడను?
నా లర్నింగ్ గ్రూపులలో వందలాది మంది విద్యార్థులు ఉన్నారు. నేను ఉద్దేశపూర్వకంగా ఇటువంటి వ్యవస్థను సృష్టించడాన్ని నివారిస్తాను: “ఈ వ్యక్తి నాకు మద్దతు ఇచ్చారు మరియు ఆ వ్యక్తి ఇవ్వలేదు.”
అటువంటి వ్యవస్థ తెలియకుండానే అంచనాలను మరియు వివక్షను సృష్టించగలదు. విద్యార్థులతో నా సంబంధం కేవలం నేర్చుకోవడంపైనే కేంద్రీకృతమై ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.
అందువల్ల: తరగతి గది కేవలం జ్ఞానం కోసమే, ఆర్థిక సంబంధాల కోసం కాదు.
17. నా విద్యార్థుల నుండి నేనేం ఆశిస్తున్నాను?
నేను డబ్బు ఆశించను. నేను వ్యక్తిగత విధేయతను ఆశించను. వారు నాపై ఆధారపడాలని నేను కోరుకోను. నేను ఆశించేది చాలా సరళమైనది:
- హృదయపూర్వకంగా నేర్చుకోండి.
- స్వేచ్ఛగా ప్రశ్నలు అడగండి.
- స్వతంత్రంగా ఆలోచించండి.
- మీ స్వంత ప్రయత్నం చేయండి.
- మానసిక బలాన్ని పెంపొందించుకోండి.
- జ్యోతిష్యాన్ని బాధ్యతాయుతంగా ఉపయోగించండి.
- ఏ వ్యక్తిని లేదా నమ్మకాన్ని గుడ్డిగా అనుసరించకండి.
- మరియు వీలైనప్పుడల్లా: ఇతరులకు సహాయం చేయండి.
18. నా దృష్టిలో ‘జ్యోతిష్య అవగాహన’ (Astrological Awareness) అంటే ఏమిటి?
నా దృష్టిలో, జ్యోతిష్య అవగాహన అంటే వీటి నుండి బయటపడటం:
- గుడ్డి నమ్మకం,
- అనవసరమైన భయం,
- మూఢనమ్మకాలు,
- విధివాద ఆలోచన (fatalistic thinking),
- మరియు భవిష్యత్తు అంచనాలు, పరిహారాలపై అతిగా ఆధారపడటం.
ఒక వ్యక్తి, “నా జాతకం ఇలా చెబుతోంది, కాబట్టి నేను ఏమీ చేయలేను,” అని ఆలోచించకూడదు.
బదులుగా, అతను ఇలా ప్రశ్నించుకోవాలి: “నా పరిస్థితి ఏమిటి? నా నియంత్రణలో ఏముంది? నేను ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయగలను? నేను ఎలా స్పందించాలి? నాకు దైవకృప ఎక్కడ అవసరం?”
ఈ ఆలోచనా సరళిలో మార్పే జ్యోతిష్యాన్ని నేర్చుకోవడంలో అత్యంత విలువైన ఉద్దేశాలలో ఒకటి అని నేను నమ్ముతాను.
19. విద్యార్థులు స్వవలంబకులుగా మారాలని నేను ఎందుకు కోరుకుంటున్నాను?
గురువు జీవితకాల పరాయి ఆధారపడటాన్ని సృష్టించకూడదు.
నేర్చుకునే ప్రక్రియలో, ప్రశ్నలకు పదే పదే సమాధానం ఇవ్వడానికి మరియు భావనలను అవసరమైనన్ని సార్లు వివరించడానికి నేను సంతోషిస్తాను.
కానీ అంతిమ ఉద్దేశం: “ప్రతి సమస్య గురించీ గురువును అడగడం” కాదు. అది: “విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు మీ కోసం మీరే ఆలోచించుకోవడానికి తగినంత నేర్చుకోవడం.”
నా మార్గదర్శకత్వం నేర్చుకునే ప్రయాణంలో మద్దతుగా ఉండాలే తప్ప, విద్యార్థి యొక్క స్వంత అవగాహనకు ప్రత్యామ్నాయం కాకూడదు.
20. నేను లైక్, షేర్ లేదా సబ్స్క్రైబ్లను ఎందుకు ఆశించను?
నా వైఖరిలోని మరొక కోణాన్ని నా విద్యార్థులు అర్థం చేసుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. ఈ రోజుల్లో, జ్యోతిష్యం ద్వారా డబ్బు సంపాదించడం కేవలం వ్యక్తిగత కన్సల్టేషన్ ఫీజు వసూలు చేయడం ద్వారా మాత్రమే జరగడం లేదు. సోషల్ మీడియాలో వచ్చే గుర్తింపు కూడా ఒక రకమైన ప్రతిఫలం కావచ్చు. లైకులు, షేర్లు, సబ్స్క్రైబర్లు, వీక్షణలు (views), కామెంట్లు మరియు ఛానల్ వృద్ధి క్రమంగా అవే లక్ష్యాలుగా మారిపోవచ్చు. నేను స్పృహతో వీటిని నా లక్ష్యాలుగా చేసుకోకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను.
నేను 900కు పైగా జ్యోతిష్య తరగతులను అప్లోడ్ చేశాను, వాటిలో చాలా వరకు ఒక గంట నిడివి గలవి. ఈ వీడియోలకు యూట్యూబ్ మానిటైజేషన్ (YouTube monetization) ప్రారంభించాలని నా విద్యార్థులు కొందరు సూచించారు. నేను స్పృహతో అలా చేయకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను.
దీనికి రెండు కారణాలు ఉన్నాయి. మొదటిది, మానిటైజేషన్ ప్రారంభించడం వల్ల విద్యా విషయాలతో పాటు ప్రకటనలు (ads) కూడా ప్రదర్శించబడతాయి. నా విద్యార్థులు ప్రకటనల వల్ల అనవసరంగా దృష్టి మరల్చుకోవాలని నేను కోరుకోను, ముఖ్యంగా వారు నేర్చుకుంటున్న విషయానికి ఆ ప్రకటనలకు ఎటువంటి సంబంధం లేనప్పుడు. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, ఈ వీడియోల ద్వారా సంపాదించడం నేను నా జీవితం కోసం ఎంచుకున్న ‘అమృత వృత్తి’కి సరిపోదు.
అందువల్ల, నేను నా విద్యార్థులకు స్పష్టంగా చెబుతాను: మీరు నా వీడియోలను లైక్ చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నా ఛానల్కు సబ్స్క్రైబ్ చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నా వీడియోలను లేదా నా ఛానల్ను షేర్ చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నోటిఫికేషన్ బెల్ నొక్కాల్సిన అవసరం లేదు. నా విద్యార్థుల నుండి వీటిలో దేన్నీ ఆశించడం లేదు.
మరి నేనెందుకు వీడియోలను అప్లోడ్ చేస్తున్నాను? దీని ఉద్దేశం చాలా సరళమైనది. నా దగ్గర నేర్చుకుంటున్న విద్యార్థులకు వారికి అవసరమైనప్పుడల్లా పాఠాలు అందుబాటులో ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. అందువల్ల, నేను తరగతులను యూట్యూబ్కు అప్లోడ్ చేసి, లింక్లను నా విద్యార్థులతో పంచుకుంటాను. నా దృష్టిలో, యూట్యూబ్ కేవలం విద్యా సామగ్రిని చేరవేసే ఒక మాధ్యమం మాత్రమే, కీర్తి ప్రతిష్టలు సంపాదించే మార్గం కాదు.
నేను సాధారణంగా నా వీడియోలను వాట్సాప్ స్టేటస్ లేదా ఇతర సోషల్ మీడియా ప్లాట్ఫారమ్ల ద్వారా ప్రచారం చేయను. ఏ విద్యార్థుల కోసం ఈ పాఠాలు రూపొందించబడ్డాయో వారికి మాత్రమే నేను వీడియో లింక్లను పంచుకుంటాను.
నేను సంఖ్యల మరియు గుర్తింపు గురించి ఆలోచించడం ప్రారంభిస్తే, నా దృష్టి క్రమంగా బోధన మరియు నేర్చుకోవడం నుండి గుర్తింపు మరియు అంకెల వైపు మళ్ళవచ్చు. నేను ఆ ఒత్తిడి నుండి విముక్తంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఈ తరగతుల నుండి మీరు ఉపయోగకరమైనది ఏదైనా నేర్చుకుంటే, దాన్ని అర్థం చేసుకోండి, సాధన చేయండి, అనుభవించండి మరియు సరైన సమయంలో ఆ జ్ఞానాన్ని నిజంగా అవసరమైన మరెవరితోనైనా పంచుకోండి. ఇది నాకు వెయ్యి లైకుల కంటే ఎంతో విలువైనది.
21. నా విజయాన్ని కొలిచే కొలమానం
నా బోధన యొక్క విలువను నేను విద్యార్థులు, సబ్స్క్రైబర్లు, వీక్షణలు, లైకులు లేదా విరాళాల సంఖ్యతో కొలవను.
నా సంతృప్తి అంతా నేను నిరంతరం నేర్చుకుంటున్నాననే, నేను అర్థం చేసుకున్నదాన్ని పంచుకుంటున్నాననే మరియు విద్యార్థి తన జీవితాన్ని స్వయంగా అర్థం చేసుకోవడానికి తగినంత జ్ఞానం మరియు ఆత్మవిశ్వాసం పొందేలా సహాయం చేస్తున్నాననే అవగాహన నుండి వస్తుంది.
నా బోధన అల్టిమేట్గా విద్యార్థిని జ్యోతిష్యుడిపై ఆధారపడటం నుండి విముక్తం చేస్తే, నేను దాన్ని విజయంగా భావిస్తాను — వైఫల్యంగా కాదు. మరియు ఆ విద్యార్థి ఆ జ్ఞానాన్ని మరొక వ్యక్తికి స్పష్టత, ధైర్యం మరియు అవగాహన తీసుకురావడానికి ఉపయోగిస్తే, నా బోధన యొక్క ఉద్దేశం నెరవేరినట్లే. నేను సృష్టించాలనుకుంటున్న నిరంతరత అటువంటిదే — కేవలం అనుయాయుల సమూహం కాదు, జ్ఞానపు గొలుసు.
22. నా విద్యార్థులకు నా సరళమైన సందేశం
నా విద్యార్థులు ఈ కొన్ని సూత్రాలను గుర్తుంచుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను:
- మీ మనస్సును బలంగా ఉంచుకోండి.
- మీ పరిస్థితులను అర్థం చేసుకోండి.
- మీ జాతకానికి భయపడకండి.
- భవిష్యత్తు అంచనాలకు మీ జీవితాన్ని అప్పగించకండి.
- మీ స్వంత ప్రయత్నానికి మొదటి ప్రాధాన్యత ఇవ్వండి.
- ప్రార్థనను మనస్సును బలోపేతం చేయడానికి ఉపయోగించండి, బాధ్యత నుండి తప్పించుకోవడానికి కాదు.
- మీ కర్తవ్యాన్ని వదలకుండా దైవకృపను అన్వేషించండి.
- వీలైనప్పుడల్లా ఇతరులకు సహాయం చేయండి.
- మరియు మీకు నిజంగా మరొక దృక్పథం అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే జ్యోతిష్యుడిని సంప్రదించండి.
🙏 చివరిగా, నేనెందుకు ఇలా చేస్తున్నాను?
ప్రజలు నా పేరును గుర్తుంచుకోవాలని నేను జ్యోతిష్యాన్ని బోధించడం లేదు. నేను ఒక వ్యాపార ప్రాక్టీస్ (commercial practice) స్థాపించడానికి దీన్ని బోధించడం లేదు. ప్రతి విద్యార్థి నాకు ఆర్థికంగా మద్దతు ఇవ్వాలని ఆశించి నేను దీన్ని బోధించడం లేదు. మన గురువుల నుండి మరియు ప్రాచీన సంప్రదాయాల నుండి మనకు వచ్చిన జ్ఞానం కేవలం ఒక తరంతో ముగిసిపోకూడదనే కారణంతో నేను బోధిస్తున్నాను.
నా గురువులు నాకు జ్ఞానాన్ని ఇచ్చారు. ఆ జ్ఞానం కోసం నేను వారికి ఎటువంటి వ్యాపార రుసుమును చెల్లించలేదు. అందువల్ల, నేను నేర్చుకున్నదానిని హృదయపూర్వక విద్యార్థులతో పంచుకోవడాన్ని నా బాధ్యతగా భావిస్తాను. నా బోధన ద్వారా కనీసం ఒక్క వ్యక్తి అయినా తన భయాన్ని తగ్గించుకుని, మరింత ఆలోచనాపరుడిగా, మరింత స్వవలంబిగా, తన బాధ్యతల పట్ల మరింత అవగాహనతో మరియు ఇతరుల పట్ల మరింత దయతో ఉండగలిగితే, దాన్ని నేను సార్థకం అని భావిస్తాను.
నిరంతరం జ్యోతిష్యుల అవసరం ఉన్న సమాజాన్ని నిర్మించడం నా ఉద్దేశం కాదు. నా ఉద్దేశం ఏమిటంటే — జీవితాన్ని ఎదుర్కొనేంత బలవంతులుగా, తమ పరిస్థితులను అర్థం చేసుకునేంత తెలివైనవారిగా, దైవకృపను కోరుకునేంత వినమ్రులుగా మరియు ఇతరులకు సహాయం చేసేంత దయాగుణం ఉన్నవారిగా ప్రజలను తీర్చిదిద్దడంలో సహాయపడటమే.
— శ్రీకాంత్ ధర్మవరం